Gegroet belgelingen! Tot u spreekt uw nederige (en welgebruinde) verslaggeefster Annemie. Van onze australischevrienden hebben we snel afscheid moeten nemen. Zij wilden gaan feesten op Kreta, terwijl wijzo veel mogelijk vam dit prachtige land wilden zien. De2 27e namen we de ferry naar Milos, het eiland waar de welbekende Venus Van Milo werd gevonden, die nu in het Louvre staat. Een boottocht van wel acht uur, maar we maakten dankbaar gebruik vaqn die tijd om een dutje te doen, op hetdek wat te zonnen, een boekje te lezen, enonze verdere reis uit te stippelen. In het broerierig hete Milos vonden we al snel slaapplaats bij een heel oud meneertje, die geen woord Engels kon en amper kon zien. Het onderhqndleen verliepdus vrij moeizaam, maar daqt zorgt net voor de charme, natuurlijk. Na wat te hebben geacclimatiseerd namen we de bus naar Tripita, waar we een zeer mooie wandeling hebben gemaakt. We hebben er zelfs de Griekse vlaqg gehesen, de klokken van de kerk geluid ( met oudeerwetse touwen, niet door op een knoppeke te drukken 
) en de vruchten vamwilde cactussen gegeten. Allemaal ter ere van Marijke`s verjaardag uiteraard. Dan zijn we afegdaald naar Klima, een vissersdoprje met grootheidswaanzin, want meer dan een paar huisjes aan de rand van het water was er niet te zien. We hebben er genoten van al het kleurrijksdat er te zien was, en we kregen er nog een desserteke van een zonsondergqang bovrenop. In een kapelletje brqndden we een kaarsje, enGod beloont onmiddellijk: nog geen vijf minuten kregen we een ilift van een jong Grieks koppel naar pLAKA, EEN ZEER GEZELLIG STADJE> hoofdleters weer uit, sto; Grieks toestenbiord
Een dag later hebben we de buis genomen naar Filakopi, een zee-engte met zeer mooie kliffen. vANDAAR GELIFT NAAR pOLLONIA, wat gewzandeld, onze eerste stapjes in zee gewaagd, maar snel terug er weer uit, want er wat te veel zee-egels. Na gegeten te hebben de bus genomen naar Palleochori, een zeer mooi strand met kleurrijke rotsern in geel, rood, bruin, oranje, geel en groen. Daar aan de praatgeraakt met een visserskoppel, die meneer ging nog op de oude manier vissen, `s nachts, met de speer! Zeer sympathieke mensen, en ze gaven ons de les mee dqat het altijd plezanter is om te werken voor wat je krijgt, dan het zo maar te krijgen. Dat wisten wij vangastellenaars maar al te goed, natuurlijk Savonds hebben we nog wat gewinkeld (oa inkopen voor de volgende dag) en wat tv gzeien, het gaat hier over niets anders dan de bosbranden en nu we e , hier zo zijn merk je pas wat voor een ramp dat isvoor de lokale bevolking.
De volgende dag naar Sarakiniko, een pracht van een plekje aan de ksut, metspookachtige spierwitte rotsenin rare vormen, precies een maanlamndschap. Hele mooie fotos genomen. Echt een aanraqder, google het maar eens op. In de namiddag zijn we naar ons tweedeeiland, vetrokken, Sifnos, een boottochtje van een uur of drie. Na eventrjes te sleuren met ons ganse hebben en houden op onze rug in de hitte, kregen we een lift van een knappe Griek. Een hele zwijgzame Griek, maar hij zette een cd`tje op van Roxette, en dat maakte onze dag helemaal goed! We hebben een plekje gevonden om wild te kamperen, midden in het dorp! Tentje opgzet in felle wind met honger inze maag, jaja, de ultieme relatietest, maarwe hebben hem glansrijk doorstaan.
Sochtends onze tent wat verstervigd want we hadden die nacht nogl last gehad van, euh, wapperende winden. Meer uitleg volgt als we thuis zijn we hebben de bus genomen naar Kastro, een supergezellig piepklein spierzit dorpje. Dara ook onze eerserste #typisch-griekse# foto`s genomen: een spierwit kerkje met blauw koepltje met de zee op de achtergrond, een blauwe deur met een blauw raam met eem kat en rode geraniums, je kent dat werl. Dan naar Vati om nog wat in zee te zwmmen, en het `klosoter` en `aardezwerkateliers` te bezowkewn. Vervolgens wilden we naar Cheronissos, een landbouwersdopr, maar eens daar waren wesnel weer weg, wederom: de uitleg volgt wel als we thuis zijn. Alleszins kunnen we nu met zekerheid zeggen dat de Griekenh lele betrouzbare en behulpza;e mensenzijn, wauw, daar kunen ze in belgie nog wat van lewren> We hebben dan maar Artemonas bezocht, een stadje metspectaculaire uitzichtenvlak bij waar we sliepen.
Gisteren hebben we een stevige tocht gemaakt naar het hoogste punt van het eiland, amai, we hebben gezweet en gezucht, maar het was de moeite. Bovenop zas een koostertje waar we moederziel alleen op de wereld leken, ideaal om tot rust te komen na zo`n zware klim.
Inmiddels zitten we op ons derde eilaqnd; Paros> Vandaag is een luilekkerdag niets doen, rusten, lezen, de was doen, internetten, onze boten vr de komemde dage vastleggen. Vanavond is er een openluchtfilm op het strand. We verblijven hier opeen heel gezellige kleine camping, met goede douches (datwas van in belgie geleden …) nez kenis gemaakt met emkele belgische meisjes
Ik moet stilaan gaan afsluiten, sorry voor het slordige schrijven maar we hadden veel te vertellen op ko0rrte tijd. Alles gaat goed met ons, mama, we smeremn ons goed in met zonnecreme, ,we paseen op met vreemde mannen, en nee, we zijn nog niet verliefd geworden, ook niet op elkaar, en we zijn voorzichtig met vuur. > Na Paros gaan we naar het eiland Naxos, dan naar Amorgos, dan Santorini, dan weer naar Athene. Misschien gaan we een paardagen ook een auto huren. Jullie horen nog van ons! Alle liefs …
